وَجَلَّ - مَا عُمِلَ بِالسُّنَّةِ وَإِنْ قَلَّ » . شرح : معنى سنّت بيان شد در شرح عنوان اين باب . پس مُفَضَّل‌ٌعَلَيه ، عملى است كه مشترك است ميان جميع امّت ، خواه پيروان آن سنّت و خوان منكران آن سنّت ، مثل ضروريّات دين اسلام . و مُفَضَّل ، عملى است كه مخصوص پيروان آن سنّت است ، مثل آنچه مذكور است در آيت سورهء بقره : « وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ » « 1 » و بيان شد در شرح حديث پانزدهمِ باب هفدهم كه « بَابُ النَّوَادِر » است . يعنى : گفت امام زين العابدين عليه السلام كه : به درستى كه بهترين عبادت‌هاى مقبول درگاه الهى ، عبادتى است كه به جا آورده شود به وسيلهء راه و روشى كه اللَّه تعالى و رسولش قرار داده‌اند در محكمات قرآن براى خلايق ، هر چند كه آن عبادت ، كم باشد . [ حديث ] هشتم اصل : [ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مِهْرَانَ ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْقَمَّاطِ وَ صَالِحِ بْنِ سَعِيدٍ ] عَنْ أَبَانِ بْنِ تَغْلِبَ : عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ مَسْأَلَةٍ فَأَجَابَ فِيهَا ، قَالَ : فَقَالَ الرَّجُلُ : إِنَّ الْفُقَهَاءَ لَا يَقُولُونَ هذَا . فَقَالَ : « يَا وَيْحَكَ ، وَهَلْ رَأَيْتَ فَقِيهاً قَطُّ ؟ ! إِنَّ الْفَقِيهَ - حق الْفَقِيهِ - الزَّاهِدُ فِي الدُّنْيَا ، الرَّاغِبُ فِي الْآخِرَةِ ، الْمُتَمَسِّكُ بِسُنَّةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله » . شرح : وَيْحَ ( به فتح واو و سكون ياء دونقطه در پايين و حاء بىنقطه ) منصوب و مناداى مضاف است ؛ و مراد ، اين است كه تعجّب بسيار مىبايد كرد از حال مخاطب . تفسير فقيه حق يقى اين جا راجع مىشود به آنچه بيان شد در شرح حديث هفتمِ باب دوم . حق ، منصوب و نعت الفَقِيه است و مضاف است ؛ و مقصود ، اين است كه : غير آنچه مذكور مىشود ، باطل است و فقيه نيست ، اگر چه خود را فقيه شمرد يا اهل جهالت او را فقيه شمرند .

--> ( 1 ) . بقره ( 2 ) : 159 .